Groot Brittannië heeft £9,3 miljard uitgegeven aan de Olympische Spelen van 2012. De Britse premier David Cameron denkt dat de Spelen Londen een blijvende nalatenschap zullen opleveren. Maar daar is niet iedereen het mee eens. Vooral Griekenland, dat zijn enorme schuldencrisis wijt aan de Spelen in Athene in 2004.
Dus wat is het nu: een duurzame nalatenschap of een dure buitensporigheid?
Nalatenschap:
-
De Olympische Spelen geven de plaatselijke sportclubs in Groot Brittannië een flinke impuls waar ze nog decennialang van zullen genieten. De nalatenschap van sport op school, want de helft van de scholen uit het land doen mee aan Olympische Spelen voor scholen. En, het minst tastbare van alle voordelen, de inspiratie die de geweldige Britse atleten mensen zullen geven, of ze nou roeien, fietsen of rennen. Iedereen weet dat zulke inspiratie levens kan veranderen. De overheid kan nog zo veel rapporten over het nut van sport op school uitgeven, maar laat een wedstrijd zien van Sir Chris Hoy of een van zijn gelijken en iedereen staat in de winkel: “Ik zoek een fiets, ik wil gaan wielrennen.” Dat effect is misschien niet tastbaar, maar wel heel erg krachtig en ik denk dat het ons als land weer dichter bij elkaar kan brengen.
David Cameron, Britse premier -
We zijn al bijna net zo bezorgd over de nalatenschap van de Spelen in 2012 als over het evenement zelf. En zo hoort het ook. Als we zo veel in een sportevenement van twee en een halve week investeren, dan verwachten we ook voordelen op de lange termijn. Maar nalatenschap is een lastig woord, want dat draagt veel betekenissen in zich. Ten eerste de materiële nalatenschap, zoals de sportfaciliteiten die achterblijven: de wielerbaan, het watersportcentrum en het olympisch stadium zelf. Dan de culturele nalatenschap, de blijvende indruk die Groot Brittannië op haar bezoekers maakt. En het belangrijkste, naar mijn mening, de menselijke nalatenschap. De Britse sport krijgt een onmeetbare maar krachtige oppepper doordat iedereen met de Olympische Spelen bezig is.
Sir Steve Redgrave, winnaar van vijf olympische gouden medailles -
Nog afgezien van de enorme sociale voordelen van het organiseren van de Spelen, is er ook geweldig geïnvesteerd in een deel van Londen dat ongelooflijk hard aan verjonging toe was. Oost-Londen is een plaats geworden van steeds meer kinderarmoede, in plaats van kansen en beloftes. Dat is geen ‘spelletje’. Dat heeft langetermijnvoordelen voor dit gebied en de landelijke economie.
Charlie Edwards, oprichter en redacteur van de politieke blog Political Promise -
De Olympische Spelen in Peking waren in veel opzichten de extravagantste Spelen ooit. De schitterende nieuwe stadia werden toeristische attracties an sich. Grote delen van Noord-Peking (een stad waar grond zeldzaam en onbetaalbaar is) werden ingericht voor olympische sport-, vrijetijds- en woongelegenheden. Het budget werd met voeten getreden, en dat al ruim voordat de fantastische openingsceremonies werden georganiseerd. Maar de stad kreeg wel een enorme investering in haar infrastructuur en openbare ruimtes. Er werden nieuwe metrolijnen aangelegd in een stad die vleugellam was door een overdosis aan particuliere voertuigen. Er werden nieuwe snelwegen aangelegd, waardoor de ene ringweg na de andere de stad omcirkelde. Er werd nog voor de Spelen een prachtig nieuw luchthavengebouw geopend, misschien wel het mooiste in de hele wereld, en groter dan heel Heathrow airport. En in heel de anders zo grijze stad werden parken aangelegd.
William Kirby, hoogleraar Chinese taal en cultuur, Harvard University -
De Zomerspelen in 1996 hadden een ongelooflijk positief effect op het stedelijk landschap van Atlanta. Het is maar de vraag of in het centrum van onze stad zonder de Olympische Spelen ooit zo’n uitstekende openbare ruimte zou zijn gemaakt als het Centennial Olympic Park. Het park is een pronkstuk in de verjongingskuur van de binnenstad, terwijl er meerdere hoge gebouwen, musea en trekpleisters aan de rand zijn gebouwd. Het blijft een geweldige plaats voor evenementen. Ja, de Olympische Spelen zijn duur, maar ze kunnen de gaststad helpen om zich duurzamer te ontwikkelen.
Dahshi Marshall, stedenplanner, Atlanta Regional Commission
Buitensporigheid:
-
Niemand weet hoeveel de Olympische Spelen Griekenland hebben gekost, maar volgens velen is het een belangrijke veroorzaker van de schuldenlast die het land in een economische crisis heeft gestort. Griekenland is een van de kleinste landen ooit die het evenement heeft mogen organiseren. De Grieken noemen 2004 nog steeds een bepalend moment, waarop het land blaakte van optimisme, zelfvertrouwen en trots. Maar het olympisch park in Athene getuigt niet meer van de oude gloriemomenten. Nee, het is nu juist een symbool van misplaatste buitensporigheid, verwaarlozing en wanhoop.
Helena Smith, van de Australische krant The Sydney Morning Herald -
De Olympische Spelen draaiden puur om consumptie, om profiteren van het olympisch fenomeen en verkopen van advertentieruimte. Het bleek een ramp voor ons.
Manolis Trickas, raadslid in de Atheense wijk Hellenikon -
Natuurlijk is het goed voor de nationale trots als je een olympisch festival mag organiseren. Wanneer de gaststad voor de cameralens wordt gezet, die hem aan tweederde van de wereldbevolking laat zien, wordt het een opgeblazen PR- en reclamegebeuren. Maar de nationale trots van zo’n onderneming is vluchtig en de monumenten die je voor zo’n spektakel bouwt, de stadia en sportcentra, worden al snel niets meer dan vluchtige herinneringen aan vroegere gloriedagen. Bovendien komen de zo geroemde langetermijnvoordelen van de olympische sportfaciliteiten met een onoverkomelijk hoge prijs aan onderhoud en gebruikskosten, die veel hoger zijn dan de inkomsten van de gebruikers.
Robert K Barney, International Centre for Olympic Studies aan de universiteit van Western Ontario in Canada -
Uit eerder gehouden Olympische Spelen valt zeker niet af te leiden dat het beduidend economisch voordeel oplevert om gaststad te zijn. Montreal had na de Olympische Spelen in 1976 een schuld van 2,7 miljard, die ze pas in 2005 helemaal had afbetaald. Als je als stad op zoek bent naar een financiële oppepper, dan kun je de Spelen beter niet organiseren.
Andrew Zimbalist, econoom, Smith College, Massachusetts -
De meeste economen vinden dat plaatselijke organisators en sportpromotors de voordelen standaard overdrijven en de kosten van het gastheerschap voor enorme evenementen als de Olympische Spelen onderschatten. Als een stad denkt door gaststad te worden, financieel erop vooruit te gaan, dan leert de ervaring dat ze flink op haar neus kan gaan.
Victor Matheson, econoom, College of Holy Cross in Worcester, Massachusetts