De olympische vlam kwam op 8 juni in buitengewoon veilige handen toen hij aan Craig Hannah werd doorgegeven.
Hoezo? De 48-jarige Craig die de vlam door het Schotse Glasgow mocht dragen, is al jarenlang brandweerman.
Craig, die voor INEOS in Grangemouth werkt, vertelt dat er weinig spannends gebeurde die dag, behalve dan de gelegenheid zelf natuurlijk.
Craig: “Ik was in de zevende hemel.”
De vlam, die Craig een halve mijl mocht dragen tot hij hem aan de volgende fakkeldrager moest overhandigen, was 29 dagen eerder in Griekenland ontstoken met zonnestralen.
“Het is heel indrukwekkend, als je daarover gaat nadenken,” aldus Craig. “die vlam in je hand heeft al een hele afstand afgelegd.”
Lord Sebastian Coe, voorzitter van het organisatiecomité van Londen 2012, vertelde dat de vlam symbool staat voor de olympische geest en dat de reis van de vlam door het Verenigd Koninkrijk de opwinding rondom de Londense Spelen naar alle uithoeken van het land had gebracht.
Daar had Craig zeker – niet tevergeefs – op gehoopt toen hij de straten op ging.
“Het was mooi om de kinderen enthousiast te maken voor de Olympische Spelen en om ze aan te moedigen te gaan sporten, want je ziet tegenwoordig zelden meer jeugd buiten,” zegt hij. “Het lijkt wel of ze allemaal thuis achter de computer zitten.”
Craig is tot een van 8.000 Britse fakkeldragers verkozen, omdat zijn zwager Jim Blaikie hem heeft genomineerd vanwege zijn werk in het Schotse Bo’ness.
“Ik voelde me heel vereerd dat ik uit zo veel genomineerden gekozen was,” zegt hij.
Craig is een bekende weldoener in Bo’ness.
Hij is al zo’n 15 jaar de spil van een muziekproject voor jongeren met de naam Cozy Blanket in Bo’ness. En de goed voorziene studio wordt door veel kinderen en bands uit de buurt gebruikt.
Daarnaast is hij ook erg actief in de kerk van St Andrew’s, drumt hij zelf in de plaatselijke band Hunter en is hij vrijwillig eerstehulpverlener bij de ambulance.
“Het is handig dat ik in ploegen werk, want daardoor kan ik al dat vrijwilligerswerk regelen,” zegt hij.
Degenen die Craig in Glasgow gemist hadden, kwamen hem -en de olympische fakkel die hij door de straten van Schotland droeg- op 29 juni wel tegen bij het Children’s Fair Festival in Bo’ness.
Een olympische uitdaging
TWEEVOUDIG winnaar van zilver op de Spelen Nick Rogers vertelde INCH over zijn teleurstelling toen hij er niet in slaagde door de voorselecties voor Londen 2012 te kome
De 35-jarige Britse zeiler, die zowel in 2004 in Athene als in 2008 in Peking een medaille won bekende dat hij er kapot van was, maar zei dat het bij de sport hoorde.
“Als je meedoet moet je er tegen kunnen om te winnen én te verliezen,” zei hij.
In zijn interview met INEOS’ internationale magazine vertelde Nick ook over de psychologie achter de sport, op het juiste moment pieken, hoe je moet omgaan met de druk van deelnemen aan de Spelen, en hoe producenten kunnen helpen om het ultrasnelle 470 glasvezel zeilbootje nog te verbeteren.
Nick begon op zijn 14e te zeilen. Nadat hij in 1995 de gouden medaille bij de Amerikaanse jeugdzeilkampioenschappen had gewonnen, vormde hij een team met Joe Glanfield. Dit uiterst succesvolle duo zeilde 11 jaar lang samen en won zo de olympische zilveren medailles in Athene en Peking.
Ga voor het volledige interview naar...