UITGEKIEND OM TE SLAGEN
Hoe INEOS grip kreeg op wat de wereld nodig had.
INEOS is heel goed in snelle beslissingen. Maar één beslissing - het wanhopige tekort wegwerken aan ontsmettingsmiddelen voor de handen in
de Britse en Europese ziekenhuizen tijdens de coronapandemie - luidde de komst van een nieuw bedrijf in. Dat nieuwe bedrijf - INEOS Hygienics - groeit en bloeit nu in wat een overvolle markt was.
De ontsmettingsmiddelen voor de handen, doekjes, gels, handreinigers en sprays zonder poespas, met een hoge zuiverheidsgraad en van ziekenhuiskwaliteit vallen nog altijd sterk in de smaak bij het grote publiek. Klanten over de hele wereld prijzen het bedrijf voor de producten van topkwaliteit en met een uitstekende prijs-kwaliteitverhouding.
“De desinfecterende handgel doet wat hij zegt,” schrijft een klant op Amazon. “Hij is van zeer goede kwaliteit en heeft een perfecte consistentie.”
Maar niet alleen het grote publiek gebruikt ze. Topatleten zoals olympiër Sir Ben Ainslie en Formule 1-piloot Lewis Hamilton doen dat ook.
“De pandemie heeft ons allemaal geleerd dat een goede hygiëne belangrijk is,” zegt Lewis. “We wasten allemaal grondig onze handen en waren constant bezig oppervlakken te ontsmetten. Afgeremd worden door ziekte of vermoeidheid is geen optie voor mij, dus hygiëne is altijd iets geweest waar ik me erg op heb gefocust. Nu zelfs nog meer.”
Tijdens de pandemie begon INEOS op industriële schaal ontsmettingsmiddelen voor de handen te produceren om deze ziekte te helpen bestrijden die de wereld in zijn greep had.
Het bouwde binnen de 10 dagen drie nieuwe fabrieken, om direct drie miljoen flessen per maand te produceren, bottelen en gratis te verdelen naar de ziekenhuizen.
“We hebben geprobeerd om ons steentje bij te dragen, terwijl we ons allemaal een weg moesten banen door uitzonderlijke omstandigheden,” vertelt een woordvoerder van INEOS Hygienics.
LONDON BUSINESS SCHOOL
ZESENDERTIG jaar nadat de oprichter van INEOS Sir Jim Ratcliffe zijn MBA haalde aan de London Business School, keerde hij terug - met een cheque van 25 miljoen pond. Het geld betekende dat de school - door Jim beschreven als één van de beste businessscholen ter wereld - kon blijven waar ze was, in het op de monumentenlijst geplaatste John Nash-terras op Sussex Place in Regent's Park.
“Ik heb veel te danken aan de London Business School,” vertelt Jim. Zijn schenking stelde de toekomst van de school veilig in een van de mooiste en historisch belangrijkste gebouwen van Londen voor de komende 125 jaar.
Professor Sir Andrew Likierman, decaan van de London Business School, beschreef het als een ongelooflijk genereus geschenk.
“Zijn steun voor de school is net zo transformerend geweest als zijn leiderschap van INEOS,” zegt hij.
Als dank gaf de school het Nash-gebouw de naam ‘The Ratcliffe'.
Naar verwachting zullen er de komende 125 jaar meer dan 91 miljoen mensen passeren, onder wie toekomstige bedrijfsleiders en kandidaat-ondernemers.
“Ze zullen allemaal proberen een diepgaande impact uit te oefenen op de manier waarop de wereld zakendoet en waarop het bedrijfsleven de wereld beïnvloedt,” vertelt Apurv Bagri, voorzitter van het bestuur van de school.
Jim behaalde zijn MBA aan de London Business in 1980, terwijl hij voor Exxon Chemicals werkte als chemisch ingenieur.
HET INEOS OXFORD INSTITUTE
DE WEERSTAND tegen moderne geneesmiddelen zit in de lift. Tenzij er nieuwe geneesmiddelen worden gevonden, dreigt de wereld terug te keren naar een tijd waarin knieprothesen en bevallingen als levensbedreigend werden beschouwd. Voorzitter van INEOS Sir Jim Ratcliffe zei dat dit, als we hier niets aan doen, een enorm probleem voor de planeet zou kunnen worden.
Om de trend te helpen keren, schonk INEOS 100 miljoen pond voor de oprichting van het Ineos Oxford Institute, waar de knapste koppen nu op zoek gaan naar nieuwe antibiotica voor mensen en dieren.
Experts geloven dat antibioticaresistentie een van de grootste uitdagingen ter wereld is op het gebied van de volksgezondheid is. Naar verwachting zullen tegen 2050 meer dan 20 miljoen sterven aan geneesmiddelenresistente infecties.
De succesvolle ontwikkeling van antibiotica tijdens de Tweede Wereldoorlog was het resultaat van een samenwerking tussen de academische wereld, de industrie en de overheid.
“Een dergelijk niveau van samenwerking is opnieuw nodig als we dit belangrijke probleem willen aanpakken voor het te laat is,” aldus professor Irene Tracey, vicerector van de Universiteit van Oxford.
Dr. Alice Moorey is postdoctoraal onderzoeker aan het instituut aan het instituut.
Ze zei dat het een voorrecht was om samen te werken met chemici, microbiologen en farmacologen.
“Zonder deze verschillende perspectieven zouden we niet weten wat we missen. Deze samenwerking werpt immers vragen op die we door in silo's te werken nooit zouden weten te stellen,” zegt ze. “En deze vragen brengen ons een stap dichter bij een oplossing.”